Zespół Szkół Nr 2 w Ludwikowicach Kłodzkich

ŚWIĘTY FRANCISZEK Z ASYŻU- NASZ PATRON

Patron



Podobny obraz

                                                                                             Św. Franciszek z Asyżu

          Największy i najpopularniejszy święty Kościoła. Doskonały chrześcijanin od czasów Chrystusa. Święty, który nie ma wrogów. Od ośmiu wieków św. Franciszek urzeka wierzących i niewierzących, uczonych i prostych ludzi, malarzy, poetów, a nawet licznych politycznych kontestatorów. Napisano o nim dziesiątki tysięcy rozpraw, w których starano się opisać, zrozumieć i wyjaśnić fenomen jego świętości. Tylko w latach 1970 - 1975 powstało na świecie 1700 prac jemu poświęconych. Historycy kultury europejskiej nazywają Franciszka „światłem renesansu w głębokim średniowieczu", „gwiazdą zaranną renesansu",  i „ ojcem nowej epoki". Jego umiłowanie Boga człowieka i przyrody, jego postawa radości istnienia mimo cierpienia i śmierci stanowiły zapowiedź nowej postawy filozoficznej.

            Św. Franciszek przychodzi na świat w 1181 roku, jako syn bogatego kupca. Na chrzcie otrzymuje imię Jan, które ojciec zmienia później na Franciszek. Gdy osiągnął wiek dojrzały, zajął się kupiectwem. Robił to jednak w sposób odmienny od ojca. Wesołe usposobienie, oddawanie się rozrywkom i zabawom ze swoimi rówieśnikami oraz trwonienie majątku na uczty i stroje, spotyka się z częstym karceniem go ze strony rodziców oraz złą opinią społeczeństwa.

            W 1202 roku będąc uczestnikiem wojny Perugii z Asyżem, zostaje wzięty do niewoli. Tam podczas długiej i ciężkiej choroby, św,. Franciszek uświadomił sobie swoje powołanie do życia poświęconego służeniu Chrystusowi. Prawdziwe szczęście i swobodę człowieka ujrzał w uniezależnieniu się od świata, naśladowaniu Chrystusa i powrocie do ewangelicznego ubóstwa.

            W 1205 roku odpowiadając na wezwanie papieża dołącza do wyprawy krzyżowej. W Spoleto, podczas snu, otrzymuje polecenie powrotu do Asyżu. Jest to początek jego nawrócenia.

            W 1206 roku mając 25 lat, przed biskupem Asyżu Franciszek wyrzeka się wszystkich dóbr, a następnie udaje się do Gubbio, by pielęgnować trędowatych. Później przywdziewa szaty pustelnika i służy ubogim.

            W 1208 roku uczestnicząc we Mszy św., odkrywa swoje powołanie do życia ewangelicznego w całkowitym ubóstwie. Wzywa ludzi do nawrócenia, a jego przykład wkrótce przyciąga naśladowców.

            W 1210 roku miał już 12-tu towarzyszy, którym dał pierwszą regułę zatwierdzoną ustnie przez papieża Inocentego III. W ten sposób narodził się Zakon braci Mniejszych, prowadzący działalność kaznodziejską w całych Włoszech, wzywający do wiary i pokuty. W następnych latach zakłada Zakon Ubogich Pań (klaryski) - 1212r. oraz zakon tercjarzy w 1221r., którego członkami mogli być zarówno zakonnicy, jak i ludzie świeccy, mężczyźni i kobiety.

            W 1223 roku w Noc Bożego Narodzenia w skalnej grocie Greccio, Franciszek po raz pierwszy w historii Kościoła przygotowuje Pasterkę i żłóbek.

            W 1224 roku odbywa 40-dniowy post, podczas którego przeżywa mistyczną wizję, w czasie której otrzymuje stygmaty.

            W latach 1224 - 1225 stygmatyzowany Franciszek podróżując ewangelizuje ludzi. W tym też czasie zapada na chorobę oczu i pogarsza się jego stan zdrowia. Niestety po wielu próbach leczenia św. Franciszek umiera 3 października 1226 roku i zostaje pochowany w Kościele św. Jerzego w Asyżu.

            W 1228 roku papież Grzegorz IX dokonuje kanonizacji Franciszka, a jego ciało zostaje uroczyście przeniesione  w 1230 roku do nowej bazyliki zbudowanej na jego cześć.

            W 1939 roku papież Pius XII ustanawia go patronem ekologów troszczących się o ochronę naturalnego środowiska człowieka. Dla historyków Kościoła św. Franciszek jest twórcą nowej formuły życia zakonnego a także nowej formuły kaznodziejstwa wędrownego. Franciszek zerwał z dotychczasowym modelem życia zakonnego w zamkniętych klasztorach, budowanych z dala od wielkich skupisk ludzkich. Zakony Franciszkańskie wydały 120 świętych, 230 błogosławionych w tym 190 męczenników. Ostatni wyniesieni na ołtarze polscy franciszkanie to św. Maksymilian Kolbe, św. Brat Albert, błogosławiony brat Honorat Kożmiński.

            Budując formację duchową swoich zakonów, św. Franciszek wpisał w nią ideę życia opartą na ewangelii. Jej podstawą są dobrowolne ubóstwo, pokora i apostolstwo wśród wszystkich warstw społecznych. Św. Franciszek dostrzegał także potrzebę odnowy Kościoła, a promowany przez niego program odnowy, opierał się na wewnętrznym odrodzeniu człowieka. Uważał, że odnowę Kościoła trzeba zaczynać od siebie. Własnym przykładem zachęcał do tego, aby każdy dążył do doskonałości. Historia jego życia pozwala uwierzyć w to, że każdy nawet najmniejszy w Kościele, może osiągnąć świętość. Przyniesie nadzieję tym, którzy czują się obco wśród innych. W ten sposób św. Franciszek stał się współtwórcą i wychowawcą Europy.